@javidafghan
د مور له مهربانه غېږې او پلار د رحمت له سیوري بې برخې دا یتیم ماشوم د غزې په ړنګو کوڅو کې د بې برخلیک ژوند لپاره په مات زړه قدم وهي!!
دومره پوهیږي چې د لومړي بم له درب سره یې د کور چت ړنګ شو، پلار او مور یې څو کسانو په سپینو ټوټو کې وپېچل!
خدایزده چې بیا یې چېرته یووړل؟!
د ورور د وجود نیمه برخه یې تر دېوال لاندې پاتې شوه او سلګۍ یې هلته کرارې شوې.
هو! ریښتیا چې مشره خور به مې...
هو، هو! ... چې د هغې سلګۍ خو له درانه غږ سره ورکې شوې او ټول ژوندي خلک تريتم شول!😓
د اقصٰی سپین روبي پلاره!
مظلوم بچیه!
یتیم ماشومه!
بورې مورې!
او پتمنې خورې!
کوڼ نه یم، شل نه یم، ړوند نه یم او مات هم نه یم!
زګیروي دې اورم غږ دې راځې، ستاسو په خوږلن وجود مې زړه اره اره دی!
خو تاسو خبر یئ چې د مسـ/ـلمـ/ـانې نړۍ د مُــ/لا تیر لوبو، عبثیاتو او عیاشیو یرغمل کړي؟!
له هغوی نه د خالد بن ولید، محمدبن قاسم، صلاح الدین ایوبي او... نورو میړنیو تمې مه کوئ!
ځوان یم، زړه کې عاطفه او مټو کې زور لرم! خو... اې زما د وجود دردمنې او خوږمنې برخې! د بل صلاح الدین په تمه شه! په نننۍ بې پروا، ظالمه او ګڼه نړۍ کې دې هیڅوک غږ نه اوري!
ګوره! مانه ګیله او خدای تعالیٰ ته شکایت مه کوه!
زه پرون له ورته حال سره مخ وم، بیا هم نه یم ستړی او په الله قسم چې وینه مې رګونو کې خوټیږي... خو.. هی کاش!
زما او ستا ترمنځ دا فاصلې خو وینې؟!
ما معاف کړه زه نور هیڅ نه شم کولی، یوازې دا چې ستا د وریت شوي بچي، کباب شوې مورکۍ او ټوټه شوي بابا د جسدونو په سویو اندامونو مړې اوښکې توی کړم او بس..!😭




...په شفاخانه کې مـg لــ/وي عبدالرؤف اخند هم راسره و چې سترګې یې له لاسه ورکړې وې. د اختر په دوهمه یو اطاق کې و.
زه ښورېدلی نشوم او هغه څه لیدلی نشو، نو ور غږ مې کړل، چې زه خو نشم درتللی، بس ته راشه چې د اختر مبارکي خو سره وکړو.
په دې وخت کې مې یوه ټوکه هم پرې وکړه، چې په ګډه له موږ یو کس جوړېدلی شي.
ته به ما په شا کړې، تګ ته کوه لاره به زه درښيم. هغه وخندل او بیا څه وخت بعد رخصت شو.
د قـ/اري صاحب په وروستیو خبرو کې د مظلومیت یوه دنیا درد پروت و، زړه مې ورسره بد شو. سترګو کې مې اوښکې تاو راتاو شوې، د قـ/اري صاحب پر مخ هم له یوې لنډې موسکا وروسته غمژنه څپه خپره شوه.
له لنډې خاموشۍ وروسته مې ترې وپوښتل: په جزايي بلاکونو کې د بندیانو وضعیت څنګه و؟
د ځواب پیل یې داسې وکړ: له یوې میاشتې وروسته چې بېرته زنـ/دان ته راغلم ملګرو کیسه کوله، چې جزايي بلاکونو کې ځينې بندیان له یخه مړه شول، هلته به شپه او ورځ سزا وه.
زه خپله روغتون کې وم، خو وړاندې به چې کله سزايي شو، نو حالت به مو ډېر سخت شو.
دا چې ما قضیه کې نوم بدل ورکړی و، نو پيوازانو هم راسره لیدلی نشو. هغوی به یو نوم ورکړی و او دلته زما نوم بدل و. (نه د مړو په لیست کې وم او نه د ژوندیو)
یو وخت عسکر راغلل: وای نوم دې ولې غلط ورکړی؟
ځواب مې ورکړ: زما نوم ضیاء احمد دی او خلک مې په عبدالله پېژني. (قـ/اري صیب وخندل):
ما له هغوی سره چل کاوه، نه مې غوښتل چې و مې پېژني!)
بالاخره یو وخت مې ورور راغی، د پلچرخي د اول بلاک په روغتون کې یې راسره ولیدل، په ژړا شو، ویلې: ډير درپسې وګرځېدم! ما تسلې ورکړه، ورته و مې ویل: د نوک دومره مې لا زړه نه دی ستړی شوی، ډاډه اوسئ! له دې وړو دردونو خو موږ خوند اخلو!
د قـ/اري صاحب غیرت او مېړانې ته حیران شوم، په دې وخت کې را یاد شول چې ما له هر بندي سره مرکه کړې، نو هغوی د خبرو په منځ کې د الله تعالی له لوري د عطاء شوي اطمئینان په اړه راته غږیدلي. دا هغه کامل ډاډ او باور وي چې بې ګناه بندیانو ته یې خدای تعالی د سختو شکنجو او ربړونو پر مهال ورکوي.
قـ/اري صاحب خپله کیسه وغځوله...
د لاس تړلیو بندیانو مستندې کیسې!
ډېر ژر...
د مُــ/لاصاحب حفظه الله د وینا متني بڼه:
بسم الله الرحمن الرحیم
اسـتـ/شـهـادیانو ملګرو!
افغانستان د سترو غــ/ازيانو، مــجـ/ا-هــ/دینو او ویاړلو شـ8ــیـدانو مسکن دی. افغانستان د جـ8ــاد او شـ8ــ/ادت یوه سپېڅلې خاوره ده. نن موږ او تاسې د کندهار ولایت د ژېړۍ ولسوالۍ د سنګ حصار په علاقه کې قرار لرو.
دا خړه پړه حجره د ثالث عمر رحمة الله علیه حجره ده. ثالث عمر رحمة الله علیه په دې خړه پړه حجره کې د اسـ/لا-مي امت د معاصر تاریخ د ستر اسـ/لا-مي خوځښت د افغانستان د طـ/البـ/انو د اسـ/لا-مي تحریک ابتکار کړی وو.
ثالث عمر رحمة الله علیه دې ستر اسـ/لا-مي خوځښت ته داسې منهج اختیار کړی وو چې په برکت یې دوه ځله د امت په یوه نه بېلېدونکې ټوټه افغانستان باندې مسـ/ـلمـ/ـانانو د اسـ/لا-مي نظام د قیام فرصت پیدا کړ او دوه جـ8ــادونه: یو جـ8ــاد د فساد په خلاف او بل جـ8ــاد د صلیبي اشغالګرو په خلاف ددې خوځښت له لوري رهبري او پر مخ بوتلل شول. موږ او تاسو دا خوځښت په وینو بدرګه کړ. اوس به ددې خوځښت د جـ8ــاد او قتال او مـبـ/ــارزو په پایله کې راغلی اسـ/لا-مي نظام په خپلو وینو باندې ساتو. موږ اسـتـ/شـهـادیان وو! اسـتـ/شـهـادیان یوو. اسـتـ/شـهـادیان به یو.
هر وخت چې ضرورت پېښ شو، لومړنۍ هغه څوک چې اسـتـ/شـهـادي عـمـلیـ/ات به ددې نظام د ساتنې او دفاع په خاطر باندې ترسره کوي، هغه موږ او تاسې به یو. اوس ددې خوځښت څاروان او رهبر عالیقدر أمیرالمؤمنین شـیـ/خ صاحب حفظه الله دی. چې د دیني علومو او اسـ/لا-مي سیاست د افق یو ځلانده ستوری دی.
و ان شاءالله د نوموړي د مدبرانه قیادت په برکت به دا خوځښت تر خپلو اصلي اهدافو پورې رسېږي. اسـ/لا-مي امت په ځانګړې توګه د امت نه بېلېدونکې ټوټې افغانستان ته دې خوځښت ستر افتخارات او ویاړونه ور په برخه کړل.
الله جل جلاله دې د ثالث عمر رحمة الله علیه ټولې هلې ځلې، ستړیاوې او تکلیفونه چې د الله جل جلاله په لاره کې یې باسلي دي، قبول او منظور کړي او الله جل جلاله دې لوړ او عالي مقامونه په جنت کې ورته په نصیب کړي.
موږ او تاسې له دې خړې پړې حجرې څخه ډېر څه زده کولای شو.
تر ټولو لوی درس دادی چې کله اخلاص وي، صبر وي، استقامت په حق وي؛ نو یو مـبـ/ــارز او مــجـ/ا-هــ/د کولای شي چې ستر ستر خوځښتونه رامنځته او تر مراد او منزله یې ورسوي."
پای